Aanwijzende voornaamwoorden

Het Nederlands kent maar twee aanwijzende woorden ('deze/dit' en 'die/dat'), maar het Spaans heeft er drie, afhankelijk van de afstand tot de spreker:

• este = dichtbij de spreker ('this')
• ese = dichtbij de toehoorder, of op gemiddelde afstand ('that')
• aquel = ver van beiden, vaak buiten zicht ('that... over there')

Elk aanwijzend voornaamwoord past zich aan naar geslacht en getal van het zelfstandig naamwoord dat erop volgt.

Deze woorden kunnen zowel vóór een zelfstandig naamwoord staan (als bijvoeglijk naamwoord: este coche) als alleen staan (als voornaamwoord, ter vervanging van het zelfstandig naamwoord): Este es mi coche (Dit is mijn auto — 'este' vervangt hier 'este coche').

Vroeger schreef men in de voornaamwoord-functie een accent (éste), maar dat is tegenwoordig niet meer verplicht volgens de officiële spelling.

Esto, eso, aquello zijn neutrale vormen (geen mannelijk of vrouwelijk, geen meervoud). Je gebruikt ze wanneer je verwijst naar iets onbekends, onbepaalds of een hele situatie/idee — nooit vóór een specifiek zelfstandig naamwoord.

¿Qué es esto? (Wat is dit? — je weet nog niet wat het voorwerp is). Eso no es justo (Dat is niet eerlijk — verwijst naar een situatie, geen ding).