Bezittelijke voornaamwoorden

In het Spaans staat het bezittelijk voornaamwoord altijd vóór het zelfstandig naamwoord, net als in het Nederlands. Het stemt overeen in getal (enkelvoud/meervoud) met het zelfstandig naamwoord dat erop volgt — niet met de bezitter!

• mi/mis = mijn
• tu/tus = jouw
• su/sus = zijn, haar, uw, hun (van hem/haar/u/hen)

Deze drie vormen veranderen niet naar geslacht: mi padre (mijn vader) en mi madre (mijn moeder) gebruiken allebei mi.

Nuestro (ons/onze) en vuestro (jullie) zijn de enige bezittelijke voornaamwoorden die wél veranderen naar geslacht én getal, net als een gewoon bijvoeglijk naamwoord dat eindigt op -o.

Vuestro gebruik je alleen in Spanje, voor de informele meervoudsvorm 'jullie'. In Latijns-Amerika gebruikt men in plaats daarvan su/sus (van ustedes).

Su en sus kunnen vier dingen betekenen: zijn, haar, uw, of hun. De context maakt meestal duidelijk wie bedoeld wordt. Als het niet duidelijk is, kun je verduidelijken met de él (van hem), de ella (van haar), de usted (van u) of de ellos/ellas (van hen):

Es su casa → Es la casa de ella (het is haar huis).

Naast mi, tu, su… bestaat er een tweede reeks: de beklemtoonde bezittelijke voornaamwoorden mío, tuyo, suyo, nuestro, vuestro, suyo (elk met 4 vormen: -o/-a/-os/-as). Deze staan na het zelfstandig naamwoord of alleen (zonder lidwoord) na het werkwoord ser, en betekenen 'van mij, van jou…'.

• un amigo mío = een vriend van mij
• Este libro es mío = dit boek is van mij (niet: mi)

Met lidwoord ervoor worden ze een voornaamwoord dat het zelfstandig naamwoord vervangt: el mío (die van mij).