Nuances van de subjuntivo

Na aunque ('hoewel'/'ook al') kies je de modus op basis van hoe je het feit presenteert:

• indicativo: je beschouwt het als een waar, bekend feit.
• subjuntivo: je presenteert het als hypothetisch, onzeker, of irrelevant voor je conclusie — 'zelfs als...'.

De betekenis verandert dus echt, niet alleen het register.

Na cuando gebruik je:

• indicativo voor gewoontes en al gebeurde acties (heden of verleden, echt/gerealiseerd).
• subjuntivo voor een actie die nog niet gebeurd is, gezien vanuit het heden (toekomstig, onzeker).

Dit is een klassiek C1-onderscheid: dezelfde tijdsaanduiding, andere modus naargelang de actie al realiteit is of nog niet.

'El hecho de que' ('het feit dat') neemt bijna altijd de subjuntivo, ook al is het feit onbetwistbaar waar. De reden: de spreker presenteert het feit niet als nieuwe informatie die hij bevestigt, maar als een uitgangspunt waarover hij iets anders zegt.

Quizás, tal vez en posiblemente kunnen vóór of ná het werkwoord staan:

• vóór het werkwoord: indicativo of subjuntivo mogelijk; subjuntivo benadrukt meer twijfel, indicativo klinkt iets zekerder.
• ná het werkwoord: enkel indicativo.

Als je een werkwoord van mening/zekerheid ontkent (no creo que, no pienso que, no es que), staat de subjuntivo in de bijzin, omdat je niet langer iets als zeker bevestigt.

Hetzelfde geldt voor het patroon 'no porque... sino porque...': de reden die je afwijst krijgt subjuntivo, de echte reden krijgt indicativo.